Untitled

Durdona uyg‘oq yana tun yarim,

Angelina yozar navbatdagi parolni.

Bobomurod kalkulyatorda yo‘qolib,

Mironshoh grafik chizib, boshini qashib.

Sardor esa kofe bilan do‘st bo‘lib,

Botir uyga ketar yana kech qolib.

Har kun shu yo‘l, bir xil savollar:

“Ustoz, yana qancha? Qachon tugaydi darslar?”

Nakarot:

Qachon sertifikat olamiz, Komrooon?

Qachon A+ bo‘ladi bizning nom?

Jonimizga tegdi, lekin orzu bizni tortar,

Tun yarimda bo‘lsak ham, yurak yonar.

Ustoz Komron, Komrooon!

Ayting, yaqinmi finishga yo‘l?

2-kuplet:

Bir tomonda masala, bir tomonda deadline,

Har kuni: “Bugun tugadi”, deb, ertaga qaytmay.

Qiyin bo‘lsa-da, yo‘lni tashlab bo‘lmas,

Mehnatning mevasi shirin bo‘larkan, deydi ustoz.

Komron qarab turar jim tabassum bilan:

“Shoshmang, ustozlar hech qachon yomon tilamaydi sizga.

Sertifikat — intizom, A+ — mehnatning nuri,

Shu yo‘lda charaqlaydi sizlarning har biri.”

Nakarot:

Qachon sertifikat olamiz, Komrooon?

Qachon A+ bo‘ladi bizning nom?

Jonimizga tegdi, lekin orzu bizni tortar,

Tun yarimda bo‘lsak ham, yurak yonar.

Ustoz Komron, Komrooon!

Ayting, yaqinmi finishga yo‘l?

Breyk:

Yarim tunlar o‘tadi, uyqular ketadi,

Ammo orzular uyg‘oq — hech qachon uxlamaydi.

Bir kun kelib hammasi qo‘lga tushadi,

Sertifikat ham, A+ ham sizga munosib bo‘ladi!

Final nakarot:

Qachon sertifikat olamiz, Komrooon?

Devolga osamiz A+ bilan yonma-yon.

Ustoz, bilamiz — mehnat yetaklar bizni,

Va bir kun kelib aytasiz: “Sizlar tayyor, do‘stim!”