Ang pag-ibig ay mapagpalaya

Sa gitna ng sigaw at panawagan,

Sa kalsadang pawis ang kasabayan,

Nakita kita—may plakard sa kamay,

Ngunit puso ko ang unang nadamay.

‘Di tayo nagtagpo sa silong ng ligaya,

Kundi sa ilalim ng araw na mapanghusga,

Kasabay ng sigawan, paninindigan,

Umusbong ang damdaming ‘di ko inaasahan.

Ang pag-ibig ay mapagpalaya, ang mahalin ka ay pakikibaka

‘Di nakakadena, ‘di dinidiktahan ng sistema.

Kahit sa gitna ng laban at pangamba,

Pag-ibig natin ay may saysay, may adhika.

Tayong dalawa, magkaagapay,

Sa pangarap na lipunang pantay.

Habang hawak mo ang bandila ng masa,

Hawak ko ang kamay mong may pag-asa.

May pagod, may luha, may pangamba,

Pero pag-ibig mo, sandata’t ginhawa.

Hindi ito pelikula, walang musika—

Pero bawat sulyap mo’y himig ng pag-asa.

Ang pag-ibig ay mapagpalaya, ang mahalin ka ay pakikibaka.

Hindi takot, kundi tapang ang kasama.

Sa piling mo, natutunan kong magmahal,

Nang may prinsipyo, at radikal.

Kaya’t habang lumalaban ang puso at diwa,

Mananatili kang kasama—sa kilusan, sa pangarap, sa bawat sigwa.

Sapagkat pag-ibig natin,

Ay tunay na… mapagpalaya.