SENDE KALDIM

“Sende Kaldım”

Kıta 1

Gecenin kalbinde adını fısıldar rüzgâr,

Bir yalnızlık var, seninle başlar her sabah.

Fotoğraflar solsa da, gülüşün kalır duvarda,

Unutmak, kelimelere sığmaz bu yara.

Nakarat

Sende kaldım… bir nefesin izinde,

Bir dokunuşun yankısı var elimde.

Sende kaldım… yarım bir cümlenin içinde,

Söyle, nasıl tamamlanır sensiz bu hikâye?

Kıta 2

Bir kalp, aynı düşte kaç kere kırılır,

Her defasında seni bulur, seni anır.

Bir sokak lambası altında beklerim hâlâ,

Bir gölge geçse, sanırım sen geldin yine bana.

Köprü

Susuyorum bazen, çünkü söz yetmiyor,

Kalbim anlatıyor, gözlerim söylüyor.

Belki dönmezsin ama bil yeter,

Ben hâlâ sende kalıyorum her sefer.

Final

Sende kaldım… bir bakışın yemininde,

Bir sonbahar akşamının sessizliğinde.

Sende kaldım… dönmesen de fark etmez,

Çünkü kalbim, hep sende nefes.

---

Kıta 1

Gece olmuş, yine seni düşünüyorum,

Sesin çalıyor eski bir şarkı gibi.

Unutmak kolay derler ama bilmiyorlar,

Kalbim seni hâlâ çağırıyor gizli gizli.

Nakarat

Sende kaldım, bir anda kayboldum,

Ne yöne baksam seni buluyorum.

Sende kaldım, dön desen gelirim,

Bir sözünle her şeyi silerim.

Kıta 2

Numaranı sildim, ama ezberde ismin,

Kokun kalmış yastığımın ucunda.

Bir gülüşün yetiyor dağıtmaya beni,

Hâlâ sen varsın her şarkımda.

Köprü

Belki geçer, belki de kalır izim,

Ama seninle dolu her nefesim.

Bir gün dönersen, yine başlar her şey,

Aynı yerden, aynı hisle.

Final Nakarat

Sende kaldım, bir anda kayboldum,

Ne yöne baksam seni buluyorum.

Sende kaldım, dön desen gelirim,

Bir sözünle her şeyi silerim…

Sende kaldım.