Zamknięty Rozdział

Zamknęłam ten rozdział, spaliłam twoje strony,

Nie wrócę tam już nigdy – tamten czas jest pogrzebiony.

Chcesz gadać za plecami? – niech cię dławi własny jad,

Tylko szczekasz jak bezpański pies na rogu ulicy, brat.

Zamknij mordę, skończ teatr, nie mam czasu na twój syf,

Twoja twarz w internecie budzi we mnie tylko wstręt i kpinę.

Myślisz, że mnie ruszasz? – człowieku, śmieszy mnie twój ton,

Brzydzę się tobą bardziej niż najgorszym złym wspomnieniem.

Ty pytałeś, czy cię kocham – dawno zgniło to uczucie,

Gdy cię rzuciłam, wtedy zamknęłam drzwi, już nigdy nie wrócę.

Twoje tanie zagrywki – każdy widzi, każdy zna,

Jesteś memem, żałosnym cyrkiem, nikt cię serio nie traktuje.

Zamknij mordę, skończ teatr, nie mam czasu na twój syf,

Twoja twarz w internecie budzi we mnie tylko wstręt i kpinę.

Myślisz, że mnie ruszasz? – człowieku, śmieszy mnie twój ton,

Brzydzę się tobą bardziej niż najgorszym złym wspomnieniem.

Patrzę na ciebie i czuję niesmak,

Że takie postacie w ogóle oddychają w sieci.

Nie jesteś tematem, nie jesteś problemem,

Jesteś tylko dowodem – jak nisko ktoś może upaść.

Rozdział zamknięty, a ty wciąż na marginesie,

Nie masz władzy nade mną – to ciebie życie niesie.

Powinni cię oddać tam, gdzie nikt nie pyta o imię,

Bo twoje istnienie – to dla świata tylko kpina.

---