Το ρεμάλι της πλατείας

Stin kardiá tis Koliátsou, perpatái me αγιέροχο ifos, stin platía, Énas elouroidís apateónas me αλαζονία, perpatái amérimnos.

Me éna tóso gialisteró paltó κε mátia san ti flóga tou mesonichtíou, Káthe psíthiros se káthe sokáki ξέρι to ónoma,

aftoú tou kakoú agorioú.

Ine o vasiliás tis Koliátsou, i gáta pou den iremí, Me éna χαρέμι από ερωτευμένες, ίναι to théma sizítisis tis pólis. Móno to kalitero πσάρι sto piáto tou, aftó ínai gegonós, Όταν έχει diáthesi, kapnízi nargilé .

Periplanómenos stis agorés, έχι γοητία κε talénto, Me éna tínagma tis ourás tou, tha sou κλέπσει tin kardiá, próseche! Kinigóntas ónira κε gkourmé apoláfsis, Se skierés goniés, περιπλανιέτε tis νίχτες.

Αλλά píso apó aftá, ta πεχνιδιάρικα mátia, υπάρχι mia istoría, Mia ζωή stous drómous, χωρίς na epidióki tin iremía. Ίνε énas kakopiós me καρδιά, άφοβος mésa sti νύχτα.

Wandering through the markets, he has charm and talent,

With a flick of his tail, he will steal your heart, watch out!

Chasing dreams and gourmet delights,

In shady corners, he wanders the nights

To kakó παιδί tis Koliátsou. Me éna χαμόγελο κε mia lámpsi, tha klépsi tin agápi sou, Gia pánta. To mistírio, i antanáklasi mias gátas, Erastí