Untitled

„Niewidzialna walka” 🎵

Zwrotka 1:

Rano ciało ciężkie bardzo, jakby ktoś zabrał mi siły,

Ból się budzi razem ze mną — choć sny jeszcze się śniły.

Nie ma ran, nie widać nic, a w środku wszystko krzyczy,

Fibromialgia — cicha, ale życie potrafi zliczyć.

Refren:

Chociaż codziennie mnie boli i wstaję powoli,

To walczę, nie płaczę, aż uśmiech zobaczę.

Choć czasem brak siły i wszystko się chwieje,

To gdzieś w środku cicho — jeszcze nadzieja się śmieje.

Zwrotka 2:

Zmęczenie jak cień przychodzi, nawet gdy nic nie robię,

Każdy ruch bywa wyzwaniem, choć stoję tylko przy sobie.

„Przecież dobrze wyglądasz” — słyszę nieraz bez końca,

A ja uczę się oddychać… od początku do końca.

Refren:

Chociaż codziennie mnie boli i wstaję powoli,

To walczę, nie płaczę, aż uśmiech zobaczę.

Choć czasem brak siły i wszystko się chwieje,

To gdzieś w środku cicho — jeszcze nadzieja się śmieje.

Zwrotka 3:

To nie lenistwo, nie wymysł — to choroba prawdziwa,

Choć niewidzialna dla świata, we mnie głośno się odzywa.

Dni są różne — raz lżej, raz ciężej się oddycha,

Ale każdy mały krok… to moja cicha wygrana.

Refren:

Chociaż codziennie mnie boli i wstaję powoli,

To walczę, nie płaczę, aż uśmiech zobaczę.

Choć czasem brak siły i wszystko się chwieje,

To gdzieś w środku cicho — jeszcze nadzieja się śmieje.

Mostek:

Jeśli też tak masz — nie jesteś tu sam,

Choć ciało zawodzi, serce daje znak.

Powoli, spokojnie — dzień po dniu,

W tej ciszy jest siła… większa niż ból.

Refren (ostatni):

Chociaż codziennie nas boli i wstajemy powoli,

To walczymy, nie płaczemy — aż uśmiech zobaczymy.

Choć czasem brak siły i świat się chwieje,

To razem wierzymy — że nadzieja istnieje… 💫