Yarattın da ne oldu?

Nakarat:

Yarattın da ne oldu, sordun mu bir gün halimi?

Düştüm kalktım bin kere, görmedin mi zalimi?

Kimi altınla doğdu, bana yoktu bir dilim ekmek

Bıktım artık yazgımdan, bu kaderse ben neyleyim?

1. Kıta:

Doğarken ağladım ben, gülmeyi kim unuttu

Kırık bir sandal oldum, fırtınaya tutuldu

İçimde kuruyan çiçek, susuzluktan konuşmaz

Sen yazdın bu hikâyeyi, kalem senin, umut az

Köprü:

Bir gün olsun yüzüm gülmedi

Şans hep benden kaçtı gitti

Dualarım boşlukta kaldı

Sen susuyorsun Tanrım, niye?

Nakarat:

Yarattın da ne oldu, sordun mu bir gün halimi?

Düştüm kalktım bin kere, görmedin mi zalimi?

Kimi altınla doğdu, bana yoktu bir dilim ekmek

Bıktım artık yazgımdan, bu kaderse ben neyleyim?

2. Kıta:

Her köşede bir yalan, her dostlukta bir hançer

Ben sevdim, ben inandım, karşılığı hep keder

Yorgunum Tanrım artık, sınavsa çok uzun bu

Cenneti ver başkasına, ben dinleneyim yokuşta

Köprü (Tekrar):

Bir gün olsun yüzüm gülmedi

Şans hep benden kaçtı gitti

Dualarım boşlukta kaldı

Sen susuyorsun Tanrım, niye?

Nakarat (Tekrar):

Yarattın da ne oldu, sordun mu bir gün halimi?

Düştüm kalktım bin kere, görmedin mi zalimi?

Kimi altınla doğdu, bana yoktu bir dilim ekmek

Bıktım artık yazgımdan, bu kaderse ben neyleyim?

Outro:

Ben sustum artık, yeter…

Bırak bu dünya ne çeker…

Bir gün gelirsen yanıma

Soracağım gözlerine:

“Yarattın da ne oldu?”