Nakarat:
Yarattın da ne oldu, sordun mu bir gün halimi?
Düştüm kalktım bin kere, görmedin mi zalimi?
Kimi altınla doğdu, bana yoktu bir dilim ekmek
Bıktım artık yazgımdan, bu kaderse ben neyleyim?
1. Kıta:
Doğarken ağladım ben, gülmeyi kim unuttu
Kırık bir sandal oldum, fırtınaya tutuldu
İçimde kuruyan çiçek, susuzluktan konuşmaz
Sen yazdın bu hikâyeyi, kalem senin, umut az
Köprü:
Bir gün olsun yüzüm gülmedi
Şans hep benden kaçtı gitti
Dualarım boşlukta kaldı
Sen susuyorsun Tanrım, niye?
Nakarat:
Yarattın da ne oldu, sordun mu bir gün halimi?
Düştüm kalktım bin kere, görmedin mi zalimi?
Kimi altınla doğdu, bana yoktu bir dilim ekmek
Bıktım artık yazgımdan, bu kaderse ben neyleyim?
2. Kıta:
Her köşede bir yalan, her dostlukta bir hançer
Ben sevdim, ben inandım, karşılığı hep keder
Yorgunum Tanrım artık, sınavsa çok uzun bu
Cenneti ver başkasına, ben dinleneyim yokuşta
Köprü (Tekrar):
Bir gün olsun yüzüm gülmedi
Şans hep benden kaçtı gitti
Dualarım boşlukta kaldı
Sen susuyorsun Tanrım, niye?
Nakarat (Tekrar):
Yarattın da ne oldu, sordun mu bir gün halimi?
Düştüm kalktım bin kere, görmedin mi zalimi?
Kimi altınla doğdu, bana yoktu bir dilim ekmek
Bıktım artık yazgımdan, bu kaderse ben neyleyim?
Outro:
Ben sustum artık, yeter…
Bırak bu dünya ne çeker…
Bir gün gelirsen yanıma
Soracağım gözlerine:
“Yarattın da ne oldu?”