Duman Ve Ateş

(Nakarat)

Dumanla başlar, sessiz bir nefes,

Her dokunuşta bir kıvılcım, ateş.

Tükenir her seferde, bir nefes daha,

Ama bu yangın sönmez, dumanla.

(1. Kıta)

Gözlerinde kaybolur her seferinde,

Bir iz bırakır dudaklar, gecenin içinde.

Sigara gibi tüter bakışların,

Yakarsın ruhumu, seninle yanarım.

Gece boyu süren bu sessiz oyun,

Küller içinde kaybolur her adım.

Ama bir nefes daha, bir dokunuş daha,

İkimiz de biliyoruz, bu son olmayacak.

(Nakarat)

Dumanla başlar, sessiz bir nefes,

Her dokunuşta bir kıvılcım, ateş.

Tükenir her seferde, bir nefes daha,

Ama bu yangın sönmez, dumanla.

(2. Kıta)

Her nefeste biraz daha kaybolurum,

Her dokunuşta derinlere dalarım.

Sigaram gibi, sen de bitiyorsun,

Ama aramızda hep bir duman kalıyor.

Gece bittiğinde, izler kalır geride,

Bir duman bulutu, sessizce siner tenime.

Tükenir misin, yoksa sonsuz mu bu?

Her nefeste daha çok yaklaşıyoruz sona.

(Nakarat)

Dumanla başlar, sessiz bir nefes,

Her dokunuşta bir kıvılcım, ateş.

Tükenir her seferde, bir nefes daha,

Ama bu yangın sönmez, dumanla.

(Köprü)

Sigara gibi, her şey biter,

Ama izleri kalır hep derinde bir yer.

Bizim hikâyemiz de böyle mi olacak?

Bir duman, bir ateş, ve sonra hiçlik mi kalacak?

(Nakarat)

Dumanla başlar, sessiz bir nefes,

Her dokunuşta bir kıvılcım, ateş.

Tükenir her seferde, bir nefes daha,

Ama bu yangın sönmez, dumanla.